Vandaag het huis leeg gelopen. Gisterenavond het bed en de bank al aan de straat gezet. Nu de laatste restjes. Hier een plukje, daar nog een prulletje, een laatste beslismomentje: “moet het écht weg of heb ik nog een plekje in de auto?” Zijn alle kastjes leeg? Ook dat ene laadje op zolder? Laat ik die lamp hangen of neem ik hem toch mee? Shit, de schuur…

Zoey nog even uitlaten. Zou zij doorhebben dat ze dit rondje voor het laatst loopt? Ik geef haar ruim de tijd om elk sprietje en polletje aan een gedegen ‘snif-test’ te onderwerpen.

En dan snel door naar de ‘eetclub’ om voor de laatste keer mijn kunsten te vertonen. Het is dit keer een verzoeknummer: Zweedse balletjes, hoe kon het ook anders. Gelukkig heb ik gisterenavond al wat voorbereidingen getroffen. De ‘allkrydda‘ had ik al eerder samengesteld, het gehakt is al met de overige ingrediënten gemengd en de komkommer is ook al ingelegd. Wat rest is het draaien en bakken van de ballen en het maken van de aardappelpuree en roomsaus. Jaina heeft, zeer verdienstelijk, voor het dessert gezorgt; tack så mycket!

Tot slot nog een goodiebag met de nodige essentiële emigratie-benodigdheden zoals een handy-dandy woordenboek, een hoedje in de Nederlandse driekleur, rood-wit-blauwe schmink (WTF?, carnaval wordt toch voornamelijk gevierd ónder de rivieren, vér onder het Kattegat en nóg véél verder onder het Vänern en Vättern…), “stroepwaffels” en Oud-hollandsch schnoep met een uiterste houdbaarheidsdatum tot ver in het volgende jaar; dat kan dus nog wel wat ouder worden…
En lieve wensen van fijne mensen 😉