30 april is het Valborgsmässoafton, afgekort Valborg en ook wel Walpurgis nacht genoemd. Een feest om de boze geesten te verjagen en de lente te verwelkomen. Dat doe je door samen te zijn, samen te zingen, te eten en te drinken en uiteindelijk het vreugdevuur te ontsteken.

Maar eerst moet je samen ook nog wat dingen voorbereiden. De bult met hout, tuinafval, afgedankte (houten) meubels etc. was al aanwezig toen ik hier aankwam. Maar omdat het relatief droog is moet er rondom de bult gesnoeit worden en moet al het dorre hout verwijderd worden. Om te voorkomen dat het vreugdevuur een natuurbrand wordt.

Het terrasmeubilair kan weer uit de winteropslag gehaalt, neergezet en schoongemaakt, de nog aanwezige kerstverlichting mag nu dan eindelijk opgeruimt en het king-size schaakspel mag weer neergezet worden.

Weer een hoop nieuwe gezichten wier namen hetzelfde lot beschoren zullen zijn als de vele namen van de mensen aan wie ik al eerder voorgesteld ben. Laat staan dat ik ga onthouden wie wiens zuster is, getrouwd is met Thomas en in het huis woont waar eerder Annika, haar moeder, heeft gewoont. Of was het zijn moeder? Kijk, daar ga ik alweer…

In ieder geval heb ik ook een kijkje in het Ålgloket Cafe kunnen nemen.
Én ik weet nu dat deze stroomversnelling (fors) genoemd is naar Kus, de eerste persoon die ernaast is gaan wonen; Kusfors. Het hóeft allemaal niet zo moeilijk te zijn…